Huisdieren
Huisdieren
Gewone kikkerschildpadden (Chelydra serpentina) komen voor in meren, vijvers en rivieren in de hele VS. Hun prevalentie leidt ertoe dat veel mensen ze als huisdier houden, of in een vijver of aquarium. Als er voldoende ruimte is, kunnen kikkerschildpadden uitstekende huisdieren zijn. Echter, hoewel kikkerschildpadden hardnekkig kunnen zijn, vereist hun grote grootte speciale omgevings- en voedingsbehoeften. Veel ziekten kunnen zich ontwikkelen bij gevangen kikkerschildpadden als basis hygiëne en voedingsbehoeften niet in acht worden genomen.
Kikkerschildpadden zijn vatbaar voor bacteriële infecties. Terwijl de meeste infecties het gevolg zijn van slechte hygiëne of dieet, kunnen zelfs schildpadden die goed worden verzorgd af en toe ziek worden. Bacteriële infecties beïnvloeden de gezondheid van een kikkerschildpad op vele manieren, van ooginfecties tot abcessen op ledematen van geïnfecteerde wonden. De ernstigste gevallen betreffen longontsteking, die in twee vormen kan optreden. Acute longontsteking kan voor kikkerschildpadden in korte tijd dodelijk zijn, terwijl chronische longontsteking persistent is in de tijd. Beide gevallen veroorzaken meestal ademhalingsmoeilijkheden bij geïnfecteerde schildpadden en veroorzaken symptomen zoals nasaal afvloeibaar vocht, open mond en hijgen naar lucht. Als u een bacteriële infectie bij uw kikkerschildpad vermoedt, zoek dan onmiddellijk dierenzorg. Een kweekmonster kan nodig zijn voordat een juiste diagnose kan worden gesteld. Bacteriële infecties worden genezen met antibiotica.
Metabolische beenderziekte is het gevolg van een slecht dieet en gebrek aan juiste verlichting, en is herkenbaar aan misvormde schilden. Onjuist dieet kan leiden tot afwijkingen in het zich ontwikkelende schildpadden schild dat de achterkant van het schild naar beneden laat hellen en de marginale schubben omhoog laat krullen. Dieet dat te weinig calcium en te veel fosfor bevat, evenals gebrek aan full-spectrum verlichting, kan leiden tot metabolische beenderziekte. De meeste schildpadden hebben een gebalanceerd dieet en ultraviolette licht nodig om vitamine D3 te produceren en gezonde botten en schilden te behouden. Metabolische beenderziekte kan worden behandeld door het juiste dieet te bieden dat voldoende hoeveelheden calcium en eiwit bevat om een gezonde botstructuur te behouden, evenals juiste full-spectrum UV-verlichting om voldoende niveaus van vitamine D3 te genereren. Ernstige gevallen van metabolische beenderziekte kunnen aanvullende calciumsupplementatie vereisen in de vorm van toevoegingen aan voedsel of, in extreme gevallen, injecties.
Vitaminetekorten zijn het gevolg van onjuist dieet en zijn een andere veelvoorkomende aandoening bij gevangen kikkerschildpadden. Hypovitaminose A en B zijn beide het gevolg van een dieet dat de vitamines mist die nodig zijn voor kikkerschildpadden. Hypovitaminose A kan leiden tot opgezwollen ogen, nasaal afvloeibaar vocht, schor geluid bij ademhalen en abcessen op hun ledematen. Hypovitaminose B kan leiden tot lethargie en verlamming van de ledematen. Hypovitaminose kan worden behandeld door het dieet van de schildpad aan te vullen met extra vitamines en een gezond, gebalanceerd dieet te onderhouden zodra de symptomen afnemen. Er moet echter voorzichtig worden omgegaan om het dieet niet te verzadigen met vitamines. Schildpadden zijn kwetsbaar voor ziekte door hypervitaminose wanneer hun dieet te veel vitamines bevat, wat kan leiden tot het afstoten van huid en vatbaarheid voor bacteriële infecties. Geef uw huisdier kikkerschildpad voorzichtig een juist dieet en voldoende omgevingsomstandigheden als een vitaminetekort wordt vermoed. Als de symptomen aanhouden, raadpleeg dan een dierenarts.
Schildrot is de algemene term die wordt gebruikt om laesies te beschrijven die het schild van kikkerschildpadden infecteren. Deze ziekte kan worden veroorzaakt door bacteriële of schimmelinfecties die meestal geassocieerd worden met slechte waterkwaliteit. Laesies ontstaan wanneer het schild wordt geschuurd, waardoor infectieuwe organismen de wond kunnen binnendringen. De infectie tast het bot van de schildpad onder de schubben van het schild aan en veroorzaakt afbraak. Infecties kunnen zich van het schild naar de lichaamsholte van de schildpad verspreiden, wat systemische infecties veroorzaakt als ze niet goed worden behandeld. De eerste maatregel van de behandeling is het schoonmaken van het verblijf van de kikkerschildpad en ervoor zorgen dat het water schoon blijft. Als de laesie klein is, kan een topische toepassing van een antibioticum of antischimmelcrème worden gebruikt als initiële behandeling voor kleine infecties. Deze crème is verkrijgbaar bij apotheken. Houd de schildpad 10 minuten na toepassing uit het water om de medicatie effectief in de laesie te laten doordringen. Als er binnen een paar dagen geen verbetering wordt opgemerkt met thuisbehandeling en de aandoening verergert, zoek dan dierenartshulp.