Huisdieren
Huisdieren
Ondanks het feit dat pinguïns niet vliegen, worden ze als vogels beschouwd. Er is enige discussie over of er 16 of 17 verschillende soorten pinguïns in de wereld bestaan. Er zijn echter zes algemeen geaccepteerde genera (meervoud van genus) die ze differentieren. Dit zijn de Eudyptes Chrysolophus, Pygoscelis, Spheniscus, Megadyptes, Eudyptula en Aptenodytes. Pinguïns worden vaak gebruikt voor voedsel, olie, vellen, eieren en visbeet.
Alle pinguïns hebben korte, weerbestendige veren en gemodificeerde 'vleugels' (bekend als vinnetjes) die ze gebruiken om te zwemmen. Pinguïns zijn warmbloedige dieren en mannetjes en vrouwtjes hebben allebei slechts één set geslachtsorganen (één functionele testis of één ovarium) voor reproductieve doeleinden. De vrouwtjes leggen eieren. Er zijn praktisch geen pinguïns die in het noordelijk halfrond leven, met uitzondering van pinguïns in dierenparken. Weinig pinguïns genieten van worden aangeraakt en neigen te bijten.
Pinguïns missen externe oren, die bedekt zijn door veren. Ze hebben geen tanden, hoewel ze een bek hebben die ze gebruiken om hun eierschillen te breken wanneer ze uitkomen. Ze hebben ook tandachtige borstels in hun mond die helpen bij het inslikproces. Volwassen pinguïns voeden hun jonge kuikens door voedsel te eten en het vervolgens op te gooien in de mond van het kuiken.
Macaroni pinguïns zijn de meest voorkomende pinguïnsoort. Sommige pinguïnexperts beschouwen Koninklijke Pinguïns als een ondersoort, terwijl anderen ze als een afzonderlijke soort van hun eigen beschouwen. Hun verenpluimen liggen hoger op het voorhoofd. Macaroni pinguïns leggen twee eieren; een A-ei en een B-ei. Het eerste gelegde ei (A-ei) overleeft zelden. Het tweede gelegde ei (B-ei) is doorgaans veel groter dan het A-ei.
Deze soort omvat de Adélie, Chinstrap en Gentoo pinguïns. Deze soort paart zich in koloniën die vaak massaal zijn vergeleken met andere pinguïnkoloniën. Deze pinguïns kunnen in hogere gebieden van de sub-Antarctische en Antarctische regio's worden gevonden.
Deze soort bestaat uit de Afrikaanse, Galapagos, Humboldt en Magellaan pinguïns. Als volwassenen hebben deze pinguïns zwarte strepen en naakte huid op hun koppen. Ze hebben sterke gehakte bekken. In tegenstelling tot andere pinguïns, fokt deze soort vaak het hele jaar door. Velen bevinden zich in klimaten die meer tropisch van aard zijn dan waar andere pinguïnsoorten verblijven, inclusief de Galapagos Eilanden, Zuid-Amerika en Afrika.
De Geeloge Pinguïn komt uitsluitend in zuidelijk Nieuw-Zeeland voor. Deze pinguïns foerageren dicht bij de kust en migreren niet. In tegenstelling tot andere soorten, onderhouden geeloge pinguïns nesten buiten zicht van andere pinguïns in hun sociale groepen.
De Dwergpinguïn heeft veel kenmerken uniek voor de soort. Het is de kleinste van alle pinguïntypes en is de enige soort die nachtactief van aard is. Het houdt meer van een horizontale houding dan andere pinguïns.
Keizer en Koning pinguïns zijn de grootste van de pinguïns, en ze kunnen veel dieper in het water duiken dan andere pinguïns. Ze leggen slechts één ei en bouwen geen nesten. Keizerpinguïns zijn de enige pinguïns die in de hoge Antarctica verblijven.