Huisdieren
Huisdieren
Genoemd een "sleutelsoort" van zijn oceaanecosysteem, weegt elke individuele krill slechts 1 tot 2 gram. Cumulatief maken ze een van de grootste biomassa's uit van elke diersoort op de planeet. Naast zeedieren worden ze ook gevist door mensen, een praktijk die, als deze niet zorgvuldig wordt beheerd, vernietigend kan zijn voor de wezens die afhankelijk zijn van krill voor voedsel.
Krill zijn twee families van eucaride kreeftachtigen. Bentheuphausiidae bestaat uit Bentheuphausia amblyops, een diepwaterkrillsoort die in de Noord-Atlantische Oceaan wordt gevonden, die, in tegenstelling tot krill in de Euphausiidae, niet bioluminescent is. De familie Euphausiidae bevat 89 krillsoorten. De meest voorkomende is Euphausia superba, gevonden in Antarctica. Andere soorten worden gevonden in de Grote Oceaan, Indische Oceaan, de Golf van Oman en ten oosten van Sri Lanka. Krill hebben een gekalcificeerd exoskelet dat is verdeeld in drie segmenten: de cephalon, thorax en abdomen. De kop en thorax zijn versmolten tot een cephalothorax. De kop heeft vijf segmenten, de thorax acht, de staart zes. De meeste krill zijn filtervoeders die fytoplankton en zoöplankton consumeren.
Krill worden geslachtsrijp na drie jaar, en beide geslachten zijn nodig voor voortplanting. Tijdens de donkerste, koudste maanden van het jaar krimpen krill en verliezen ze hun reproductieve capaciteit via een proces genaamd "regressie." Naarmate licht, warmte en voedseltoename toenemen, worden krill weer geslachtsrijp. Een geslachtsrijp mannetje produceert kleine spermapakketten, die hij overdraagt aan de opening van de reproductieve organen van het vrouwtje met zijn poten. De eieren worden bevrucht bij het verlaten van het lichaam van het vrouwtje. Krill spawnen meerdere "broedsels," die tot 8.000 eieren kunnen bevatten. Ze kunnen meerdere broedsels per seizoen vrijgeven, dat tot vijf maanden duurt.
Na het vrijkomen uit het lichaam van het vrouwtje, zinken de bevruchte eieren honderden feet naar het continentale plat om uit te broeien. Ze zullen leven van hun dooierreserves terwijl ze naar het oppervlak stijgen tot fytoplankton beschikbaar wordt. De eerste van vele larvale stadia wordt een nauplius genoemd. De nauplius hebben alleen antennes voor het zwemmen en rudimentaire monddelen. Dit wordt gevolgd door larvale stadia genaamd metanauplius, calyptopis en furcilia. Elk larvale stadium heeft verschillende substadia. Elke keer dat het exoskelet van de larven te strak wordt, vervellen de larven. Bij elke vervelling groeit de larve een progressief groter exoskelet en voegt het meer lichaamssegmenten en aanhangsels toe.
Krill is het primaire voedsel voor veel soorten walvissen, waaronder de bedreigde blauwe vinvis en bultrugwalvis. Dwergvinvissen en baleinwalvissen zijn afhankelijk van krill voor voedsel. De Adéliepinguïn, keizerspinguïn en rotshopperpinguïn, krabeetrob, luipaardrob en Weddellrob overleven op krill en op de vissen die krill eten. Als vissen, robben en pinguïns niet genoeg krill kunnen krijgen, zal dit invloed hebben op topvennen zoals orka's die pinguïns en robben ontelbare pelagische vogels, zoals de bedreigde zwenkbrowalbatros, zoals de Antarctische stormvogel en sneeuwstormvogel eten vissen die krill eten. Deze vogels kunnen honderden mijl vliegen op zoek naar krillmassa's. Talloze kleine vissen, kreeftachtigen en ander zeeleven voeden zich met krill.
Krill wordt door mensen gevist die de krill oogsten om krillolie te maken, die rijk is aan omega-3 vetzuren. Krillolie wordt gebruikt in voedingssupplementen. Krill wordt ook gemalen en gebruikt in voer voor viskwekerijen. De natuurlijke roofdieren van krill worden gedwongen te concurreren met industriële trawlers in de buurt van hun jachtgebieden en broedkolonies, wat het natuurlijke gedrag van de dieren verstoort. Verscheidene zeesoorten die worden geoogst voor menselijke consumptie, zoals zalm, inktvis en rotsbaarze, zijn afhankelijk van krill voor voedsel. Het uitputten van de wateren van krill zal deze visserijen negatief beïnvloeden.