Huisdieren
Ringwormen worden gekenmerkt door gesegmenteerde lichaamsdelen. Elk segment heeft zijn eigen circulaire spieratuur. Naarmate de worm groeit, komen er segmenten bij. Alle soorten, behalve pijlinkers, hebben haarachtige uitstulpingen die uit hun cuticula steken. Deze uitstulpingen helpen de worm om in de grond of andere sedimenten te graven. De epidermale laag van de wormen heeft ook een vochtige buitenkant. Er bestaan meer dan 15.000 soorten over de hele verdeelde in drie klassen.
Voornamelijk mariene wormen: de bloedworm, zeeworm, zeepierworm en buisworm behoren tot de Polychaeta. Wormen binnen deze klasse hebben geslachtsverschil. Polychaeta-wormen hebben zachte uitstulpingen op hun segmenten die bij sommige mariene typen functioneren als kieuwen. De meeste hebben tot 200 segmenten als ze volwassen zijn. In het midden van het lichaam zitten segmenten die een vochtige, smerende afscheiding produceren. De wormen hebben een duidelijk hoofd met zichtbare ogen. Ze wonen meestal in de modderige bodems van waterlopen of modderige buizen.
De klasse Hirudinea bevat de pijlinkers. Als parasieten doorbrengen pijlinkers hun leven zwemmend door water op zoek naar zoogdieren of vissen om zich aan te hechten voor een bloedmaaltijd. Ze zijn hermofrodiet: de worm kan zich voortplanten zonder partner omdat hij zowel mannelijke als vrouwelijke voortplantingsorganen bezit. De meeste soorten dragen hun jongen op hun lichaam. Pijlinkers hebben geen hoofd en bezitten 33 of 34 lichaamssegmenten. Ze scheiden een antistollingsstof af genaamd "hirudine" die het bloed vloeibaar houdt om de maaltijd te verlengen. Sommige pijlinkers hebben maar één tot twee bloedmaaltijden per jaar nodig om te overleven.
Regenwormen behoren tot de Oligochaeta en zijn capable van aseksuele voortplanting. De wormen kunnen zich vermenigvuldigen door uiteen te vallen en een nieuw lichaamsdeel te regenereren of door eieren in kleine kokons in de grond te leggen. Ongeveer 1 miljoen wormen kunnen leven in 1 hectare vruchtbare grond, die ze verder verbeteren door het te aereren. Elke worm in deze klasse toont geen duidelijk hoofd of ogen en heeft ongeveer 120 segmenten. Zowel land- als zoetwatermariene ringwormen bestaan binnen deze klasse.
Ringwormen voeden zich met een diverse voedselpalette. Sommige eten afstervende stoffen, anderen jagen op kleine ongewervelden. Veer-ringwormen eten alleen planktonische organismen. Zeewormen zuigen water door hun modderige buis om microscopisch voedsel te vinden. Ringwormen hebben geen skelet en zijn een favoriete voedselbron voor molle, sommige vogels en egels. Micro-organismen in de grond voeden zich met regenwormuitscheidingen. De gierige voedselinname van regenwormen breeft de stof verder af zodat planten de waardevolle nutriënten kunnen opnemen.