Huisdieren
Huisdieren
Neushoorns zijn de op een na grootste landzoogdieren ter wereld, na olifanten. Er bestaan twee hoofdgroepen neushoorns in Afrika en Azië, bestaande uit vijf verschillende soorten. De witte, zwarte, grotere eenhoornige, Sumatraanse en Javaanse neushoorns hebben allemaal een aantal gemeenschappelijke kenmerken, evenals een aantal verschillen. De naam neushoorn komt van de Griekse woorden "rhino", wat neus betekent, en "ceros", wat hoorn betekent.
Neushoorns zijn grote, spierige dieren die variëren van 8 tot 13 voet in lengte, 5 tot 6 voet op de schouder en 1.765 tot 5.000 pond, afhankelijk van de soort. De grootste soort is de witte neushoorn en de kleinste is de Sumatraanse. Alle neushoorns hebben hoorns op hun snuiten die bestaan uit keratine, dezelfde substantie als haar en nagels. Neushoorns hebben dikke, lederen huid die bij sommige soorten er bijna uitziet als grote pantserplaten. Ze staan bekend om hun slecht zicht maar goed gehoor en wanneer ze schrikken, kunnen ze opladen als ze zich bedreigd voelen.
De witte en zwarte neushoorns zijn inheems in delen van oostelijk en zuidelijk Afrika, beide verkiezen open savanne en grasland. De zwarte neushoorn wordt soms aangetroffen in meer beboste leefgebieden, maar over het algemeen in de buurt waar het bos overgaat in graslanden. De andere drie neushoornsoorten zijn inheems in India of Zuidoost-Azië. De grotere eenhoornige neushoorn leeft in Noord-India, Pakistan en Nepal in open vlaktes en moerasachtige leefgebieden. De Sumatraanse soort wordt aangetroffen in gebieden zoals Bhutan, Burma, Sumatra, Thailand en Maleisië. De Javaanse neushoorn wordt aangetroffen op slechts twee locaties, die beide nationale parken zijn – een in Thailand en de andere op Java. Zowel de Sumatraanse als de Javaanse soort zijn kleinere neushoorns die tropisch regenwoud leefgebieden verkiezen.
Neushoorns zijn in beginsel herbivoren en leven van een breed scala aan plantaardig materiaal, afhankelijk van waar ze leven. De Afrikaanse soorten voeden zich voornamelijk met grassen, takjes en boomschors, vaak met behulp van hun lange hoorns om hogere takken in bomen te breken om meer voedsel te vinden. De andere drie soorten brengen meer tijd door dieper in regenwoudomgevingen en omvatten vruchten en sommige waterplanten in hun dieet. Toegenomen contact met landbouw betekent ook dat deze Aziatische soorten soms velden binnendringen om gewassen te eten.
Met uitzondering van de witte neushoorn, die kleine groepen vormt, zijn neushoorns over het algemeen solitaire dieren. Paarbildung kan het hele jaar door plaatsvinden, maar is gebaseerd voornamelijk op tijden van voedselovervloed. De grootte van de dieren betekent dat draagtijden neigen lang te zijn en meestal wordt slechts één nakomeling geboren. Jonge neushoorns blijven tot wel twee jaar bij hun moeders voordat ze groot genoeg zijn om voor zichzelf te zorgen.