Huisdieren
Huisdieren
Dwergnilpferden zijn inheems in West-Afrika, met de grootste populaties in Liberia. Ze lijken op een miniatuurversie van het gewone nijlpaard, maar hebben duidelijke verschillen. In vergelijking met het gewone nijlpaard zijn hun voeten minder gewebd, ze hebben iets langere poten, voeden zich alleen 's nachts en doorbrengen de meeste tijd aan land in schaduwrijke gebieden bij moerassen en oeverzones.
De dwergnilpaard leeft in de dichte bossen van Liberia, Sierra Leone, Guinee en Ivoorkust. Zijn leefgebied is het Afrikaanse regenwoud, het op een na grootste en dichtste regenwoud ter aarde. Het klimaat is extreem vochtig, met ongeveer 10.000 mm neerslag per jaar. De temperatuur is constant warm, gemiddeld 24 tot 27 graden Celsius. Ze prefereren water en modderige gebieden bij rivieren en moerassen met dikte ondergroei.
De dwergnilpaard is schuw, solitair, nachtactief en een van de meest ontluikende dieren ter wereld. Toch zijn ze krachtig, zeer agressief en gevaarlijk voor mensen en dieren. Ze zijn territoriaal en tonen intense dominantiegedrag bij conflicten, meestal in het water. De sociale structuur is uniek: groepen zijn verdeeld in de dominante mannetjes, moeders met jongen, enkele vrouwtjes en baanmannetjes. Ze zijn geluidproducerend en luid, vooral wanneer de moeder haar jongen leert.
Bij de geboort weegt een dwergnilpaard 27 kg, en als volwassene tussen 180 en 275 kg. Hun vel is zacht, kaal, grijs en groenlichter zwart. Ze hebben een bijzondere kleine staart, stevige poten en een grote kop en mond. De dwergnilpaard is halfwaterbewonend; oren en neusgaten zitten bovenop het hoofd, wat een waterdichte afsluiting creëert en efficiënt manoeuvreren onder water mogelijk maakt.
Dwergnilpferden zijn planteneters en eten struiken, varens, grassen, bladeren en fruit, ongeveer 45 kg vegetatie per dag. Ze graven moerasplanten op, strippen bladeren van bomen en struiken en knersen hard fruit met hun scherpe canines. Ze gebruiken hun tanden voor bescherming, niet voor voeding, en knippen vegetatie met hun lippen.
De dwergnilpaard staat voor veel bedreigingen. Hun keuwtanden zijn van ivoor, wat ze slachtoffers maakt van jagers. De temperatuur in het Afrikaanse regenwoud stijgt, waardoor de moerassen die ze beschermen, uitgedroogd raken. Hun leefgebied krimpt door olie- en gasexploratie, industrialisatie, houtkap en landbouw. De toekomst is van internationale zorg. Nationale parken bieden de enige beschermde leefgebieden. De IUCN liijst de soort als kwetsbaar en staat een hoog risico op uitsterven in de natuur.