Huisdieren
Huisdieren
Alarmsignalen zijn vitaal voor de meerderheid van zoogdiersoorten. Auditieve alarmsignalen waarschuwen alle zoogdieren in de groep voor de aanwezigheid van roofdieren of gevaar en geven hen de kans te vluchten. Sommige zoogdieren lijken verschillende geluiden te produceren om hun groepen te waarschuwen voor verschillende soorten gevaar. Zeezoogdieren evenals land- en boomlevende zoogdieren gebruiken allemaal auditieve alarmsystemen.
Meerkatten maken deel uit van de mangoestefamilie. Meerkatten leven in grote sociale groepen die benden of bendes genoemd worden. Elk lid van de groep is afhankelijk van elk ander lid voor overleven. De meeste mangoessoorten zijn nachtactief, maar meerkatten zijn dagactief, wat betekent dat ze overdag actief zijn. Ze zijn ook kleine dieren die weinig wegen. Ze zoeken samen in grote aantallen overdag naar voedsel. Hun grootte, voedselzoekgewoontes en omgeving betekenen dat ze veel roofdieren hebben, zowel op land als in de lucht. Overdag wachten meerkatten om beurt wacht te staan terwijl de rest van de groep doorgaat met hun activiteiten. Als er geen onmiddellijke dreiging is, maakt de wacht zachte piep- of kweepgeluiden, maar als de wacht de aanwezigheid van potentiële gevaar detecteert, maakt hij luid keu- of fluitgeluiden, wat de rest van de gemeenschap waarschuwt voor de dreiging.
Vervetaapjes hebben verschillende auditieve alarmroepen voor verschillende dreigingen, en het gedrag dat door de aapgroep getoond wordt in reactie op het horen van de alarmroepen, verschilt afhankelijk van welke dreiging de roep vertegenwoordigt. Drie verschillende alarmroepen zijn onderscheiden: voor slangen, luchtroofdieren en grote landroofdieren. Een lid van de groep vocaliseert de specifieke dreiging, wat de andere groepsleden waarschuwt voor potentiële gevaar. Een slangalarmroep resulteert in de groep staande staande en om zich heen kijken. Een luchtroofdier-vocalisatie resulteert in de groep snel de bomen verlaten en schuilgaan in struiken. Een landroofdier-waarschuwingssignaal resulteert in de groep schuilgaan in omringende bomen.
Dolfijnen zijn zeezoogdieren, en zijn hoogst intelligent, met een groter brein-lichaamsgewichtsverhouding dan elk ander zoogdier behalve mensen. Dolfijnen leven in groepen die scholen genoemd worden en hebben complexe vocale communicatie. Een dolfijn produceert distincte piep- en fluitgeluiden om de school te waarschuwen voor potentiële dreigingen.
Hoewel olifanten weinig roofdieren of andere dieren hebben die hun overleven bedrohen, produceren ze nog steeds auditieve alarmsignalen. De Universiteit van Oxford in het Verenigd Koninkrijk voerde een onderzoeksproject uit, gepubliceerd in 2010, over olifantenalarmroepen in de aanwezigheid van bijen. De studie betrof het afspelen van opnames van gestoorde Afrikaanse moordbijen in de aanwezigheid van olifantengroepen. De studie registreerde bewijs van de olifanten die rommelende geluiden maakten, gedacht te zijn alarm signalen, die de rest van de groep waarschuwen voor de dreiging. De rommelende vocalisaties resulteerden in andere groepsleden die terugtrokken en zich in stof bedekten. Opnames van de waarschuwingsrommels werden toen teruggespeeld naar de olifantengroep zonder gestoorde bijengeluiden. Dit resulteerde in de groep die hetzelfde gedrag vertoonde als toen bijengeluiden gespeeld werden. De studie theorizeerde dat dit gedrag suggereerde dat de olifanten niet alleen de rommelende vocalisaties als een algemene waarschuwing begrepen, maar dat ze de specifieke rommelende geluid gerelateerd aan de dreiging die bijen vormen, herkenden.