Huisdieren
Nachtglijders, ook wel vliegende eekhoorns genoemd, zijn kleine, harige nachtactieve knaagdieren. Ze kregen de naam nachtglijders vanwege hun nachtactieve aard en glijvermogen. De vacht van nachtglijders is glanzend bruin van kleur langs het bovenlichaam en van melkwit tot roomkleurig op de buik. Hun ogen, die groot en donkerbruin zijn, stellen hen in staat om 's nachts te zien. Ze hebben zeer lange en fijne snorharen. Hun neuzen lijken misschien klein, maar ze hebben een scherp reukvermogen. Ze leven en foerageren vaak samen. Hun levensduur is ongeveer 5 jaar in het wild en ongeveer 13 jaar in gevangenschap.
De twee soorten nachtglijders -- de Noordelijke Vliegende Eekhoorn (Glaucomys sabrinus) en de Zuidelijke Vliegende Eekhoorn (Glaucomys volans) -- komen voor in Noord-Amerika. Beide zijn vergelijkbaar van kleur, maar de Noordelijke Vliegende Eekhoorn is groter. De Noordelijke Vliegende Eekhoorn komt voor van Alaska en Canada tot Noord-Californië, Colorado tot Centraal-Michigan, Wisconsin, North Carolina, Tennessee, de Appalachen, Sierra Nevada en Black Hills. De Zuidelijke Vliegende Eekhoorn komt voor van Zuidoost-Canada tot het oosten van de Verenigde Staten en Mexico tot Honduras.
Vliegende eekhoorns lijken misschien alsof ze vliegen bij eerste gezicht, maar ze vliegen niet echt. Ze glijden van tak naar tak met een los velvlies dat hun voor- en achterpoten verbindt, als een zeil, volgens Enchanted Learning. Ze kunnen tot 45 meter glijden en van richting veranderen met hun staart. Tijdens het glijden zijn ze al scherpe 90-graden bochten gezien maken voordat ze landen. Bij het landen werkt het losse velvlies als een parachute en vertraagt ze. Ze landen door de tak of stam van een boom vast te grijpen met alle vier de poten.
De regelgeving over het houden van een nachtglijder als huisdier varieert per regio; op sommige plaatsen is het illegaal, en op andere plaatsen moet een speciale vergunning worden verkregen. Een nachtglijder die in gevangenschap wordt gehouden, kan gedragsproblemen vertonen, volgens de National Flying Squirrel Association. Bijvoorbeeld, het kan plotseling agressief worden en proberen zijn eigenaar te bijten. Er kunnen verschillende redenen voor dit gedrag zijn. Bijvoorbeeld, de hand van de eigenaar zou naar eten kunnen ruiken of een geur hebben die de nachtglijder niet leuk vindt, zoals bepaalde zeep, haarspray, lotions en parfums. Daarnaast kan de manier waarop ze door hun eigenaars worden opgepakt hen ertoe brengen zich mis te gedragen; ze moeten voorzichtig worden opgepakt, omdat plotseling grijpen ze nerveus maakt. Om de nachtglijder af te raden te proberen te bijten, kunnen eigenaars hun huisdieren besproeien met water uit een spuitfles ingesteld op een fijne nevel; het is relatief onschadelijk maar zeer effectief, stelt de National Flying Squirrel Association.
Nachtglijders hebben veel vijanden, die variëren afhankelijk van het geografische gebied waar ze verblijven. Uilen, marters, visharingen, wasberen, coyotes, huiskatten, bonte katten, lynx, wezels en slangen zijn veelvoorkomende vijanden van nachtglijders. Nachtglijders zijn zeer alert en worden zeer stil wanneer ze de aanwezigheid van een roofdier detecteren en beslissen dan hoe ze kunnen ontsnappen als de roofdier aanvalt.
Nachtglijders leven vaak in huizen en schuren door hun nesten in hen te maken. Dit is zeer ongewenst omdat ze 's nachts te veel lawaai maken en strooisel overal strooien van nesten en zaadvoorraden. Huiseigenaren kunnen vallen kopen om nachtglijders te vangen, of afweermiddel om ze te verhinderen in hun huizen te nestelen.