Huisdieren
Huisdieren
Vleermuizen zijn een van de ongebruikelijkere dieren ter wereld – ze zijn de enige zoogdieren die echt kunnen vliegen en zijn de inspiratie van volkshorrorlegenden. Ze komen in een verscheidenheid aan soorten, elk met verschillende kleur, grootte en gewoonten. Een van de ongebruikelijkere vleermuizen is de spookvleermuis, een soort inheems in Australië en opmerkelijk vanwege zijn kenmerkende eigenschappen, broedstijl en dieet.
De spookvleermuis is een Australisch zoogdier dat in het noorden en westen van het land voorkomt. Ze zijn vernoemd naar hun witte uiterlijk, dat komt van het lange, zachte, bleke bont dat hun lichamen bedekt en de bijna doorzichtige kwaliteit van hun huid. De bont is doorgaans wit of een bleke tint grijs, wat de indruk wekt van een spook dat over het hoofd vliegt. De gemiddelde kop- en lichaamsmeting van spookvleermuizen is 10 cm lang en ze hebben een spanwijdte van ongeveer 60 cm.
Spookvleermuizen leven in een verscheidenheid aan habitats, soms aangeduid als slaapplaatsen. Ze trekken naar het regenwoud of aride omgevingen zoals savannes. Binnen deze specifieke gebieden kunnen spookvleermuizen worden gevonden in grotten, spleten, mijnschachten en op rotsformaties. De vleermuizen neigen om kolonies te vormen, maar door de vernietiging van slaapplaatsen worden grote kolonies steeds zeldzamer.
De spookvleermuis is de enige Australische vleermuis met carnivore eetgewoonten. Hun dieet bestaat uit hagedissen, kikkers, vogels, insecten en soms andere vleermuizen. De dieren vinden hun prooidieren via zowel zicht (hun grote ogen zijn scherp) als geluid (echolocatie). Ze belagen potentiële maaltijden van bovenaf, waarbij ze de kleinere dieren doden met beetjes in de kop of nek. Deze methode van het doden van prooidieren draagt bij aan de valse theorie dat vleermuizen ook vampieren zijn, wat spookvleermuizen de alternatieve titel "valse vampiervleermuizen" geeft. Nadat ze hun prooidieren hebben verzameld, keren de vleermuizen terug naar een voedselplaats om te eten.
Afzonderlijke mannelijke en vrouwelijke kolonies worden gevormd tijdens het broedseizoen. Paai is geen regelmatige gebeurtenis voor spookvleermuizen, omdat vrouwtjes slechts één keer per jaar reproduceren en slechts één nakomeling bevallen. Dat nakomeling wordt doorgaans ergens tussen juli en september geboren. Het jonge vleermuis drinkt melk tot het groot en sterk genoeg is om vlees te eten, waarop de moeder het voedsel zal verschaffen door te jagen.
Ondanks problematische toename van ariditeit in Australische klimaten, stammen de belangrijkste bedreigingen voor het bestaan van spookvleermuizen voort van menselijke activiteiten. De dieren verlaten hun slaapplaatsen wanneer mensen erin gaan, dus mijnbouw, steengroeven en toerisme beïnvloeden allemaal het vermogen van de spookvleermuis om in bepaalde gebieden te leven en te gedijen. Bovendien concurreren spookvleermuizen om voedsel met dieren die in hun omgeving zijn geïntroduceerd, voornamelijk katten en vossen, wat tot potentiële hongersnood leidt. Ook kunnen prikkeldraadhekken letsel veroorzaken aan de vleermuizen.