Huisdieren
De meeste blaasneusvleermuizen zijn insecteneters, maar de familie, Phyllostomidae genoemd, omvat ook bloedvleermuizen. Bloedvleermuizen worden verantwoordelijk gesteld voor de dood van 100.000 runderen elk jaar in Latijns-Amerika door ze te infecteren met hondsziekte. Alle 148 soorten blaasneusvleermuizen leven in de Nieuwe Wereld. De Californische blaasneusvleermuis (Macrotus californicus), gevonden in Californië, Arizona en Nevada alsook noordelijk Mexico, is de enige soort die in de Verenigde Staten voorkomt.
De grootste blaasneusvleermuis is ook bekend als de spectrale vleermuis of valse bloedvleermuis en heeft een vleugelspanwijdte van meer dan 75 centimeter. Het is de grootste vleermuissoort in de Nieuwe Wereld en de grootste carnivore vleermuis ter wereld. De kleinste blaasneusvleermuizen zijn insecteneters van minder dan 5 centimeter lang. Alle hebben brede vleugels en een vlezige, blaadachtige neusstructuur die wordt verondersteld hun echolocatieoproepen te versterken en te controleren, alsof het een lens is. De meeste soorten zijn grijs of donkerbruin, maar de Hondurese witte vleermuis (Ectophylla alba) is zuiver wit.
Blaasneusvleermuizen kunnen worden gevonden in de tropische en subtropische regio's van de Nieuwe Wereld, van centraal Chili en Argentinië naar het zuiden van de Verenigde Staten. Er zijn ook vruchtenetende soorten die in de West-Indische eilanden leven, en fossielen van bloedvleermuizen zijn gevonden op Cuba en in het zuiden van de Verenigde Staten.
De meeste blaasneusvleermuizen zijn bossoorten, hoewel de familie ook woestijnvleermuizen omvat. Soortendichtheid is het hoogst in laagland, tropische bossen in noordelijk Zuid-Amerika en Centraal-Amerika.
Blaasneusvleermuizen neigen ertoe om alleen of in kleine groepen in grotten te slapen overdag, hoewel sommige soorten, zoals de Hondurese witte vleermuis, tenten maken door grote bladeren in een tentachtige structuur te knippen. Andere soorten, zoals de grotere spitsneusvleermuis (Phyllostomus hastatus), leven in gemeenschappelijke rustplaatsen van verschillende honderden of zelfs duizenden individuele vleermuizen. Sommige soorten, zoals bloedvleermuizen en de spectrale vleermuis, zijn bekend om voedsel te delen met anderen in hun rustplaatsen.
De grote meerderheid van blaasneusvleermuizen is insecteneter, hoewel sommige soorten zich voeden van vruchten, nectar, gewervelden en bloed. De familie gebruikt laagfrequente geluiden om de locatie van nabijgelegen prooi te detecteren alsook voedsel te vinden met hun grote ogen. Jachtende soorten zoeken prooi op, zoals roepende kikkers en krekels, met hun uitstekende gehoor. Nectar- en vruchtenetende soorten zijn belangrijke bestuivers en zaadverspreiders voor een aantal commercieel belangrijke planten, waaronder cashewnoten, vijgen en palmen.