In Minnesota zijn er wetten die de toegang tot sociale woningbouw waarborgen voor gehandicapte personen die servicedogs gebruiken. Onder deze statuten en de bepalingen van de Fair Housing Act, een federale wetsvoorstel dat discriminatoire praktijken in de huisvesting verbood, is het illegaal om te weigeren een woning te verhuren of te leasen aan iemand met een beperking vanwege de aanwezigheid van een assistentiedier.
Wetten met betrekking tot toegankelijkheid
- Twee wetten in de Minnesota statuten richten zich specifiek op toegang tot huisvesting voor mensen die servicedogs gebruiken. Beide wetten zijn afgeleid van de Fair Housing Act, een reeks wetten tegen woningdiscriminatie die in 1968 door de federale overheid zijn aangenomen. Sectie 363A.09 van de Minnesota code, die woningdiscriminatie behandelt, verbiedt dat iemand een gehandicapte persoon die een servicedog gebruikt, eerlijke en gelijke toegang ontkent onder onderverdeling 5. De gehandicapte persoon is verantwoordelijk voor eventuele schade die het dier aan de woning toebrengt, maar is niet verplicht een extra deposito te betalen voor het hebben van het dier. Sectie 363A.19 behandelt de toegang van servicedogs tot openbare ruimten. Een manager, eigenaar of exploitant van een hotel of andere openbare accommodatie kan een gehandicapte persoon geen toegang ontkennen vanwege het dier, en er kunnen geen extra kosten in rekening worden gebracht vanwege de hond.
Erkende servicedogs
- De servicedog toegang tot huisvestingwetten zijn alleen van toepassing als de hond wordt beschouwd als een assistentiedier volgens de wetten van Minnesota. Om als assistentiedier te worden beschouwd, moet de hond een persoon met een beperking helpen die door de staat wordt erkend en individueel getraind zijn om routine taken voor die persoon uit te voeren. De hond moet training hebben ontvangen van een legitiem servicetrainingsprogramma, maar de wet legt niet specifiek uit wat als een acceptabel programma wordt beschouwd.
Appartementencomplexen met huisdierverbod
- Onder de wetten van Minnesota zijn servicedogs geen huisdieren. Zelfs als een appartementengebouw een geen-huisdieren-beleid heeft, roepen de statuten van de Fair Housing Act op tot redelijke aanpassingen wanneer nodig voor de gehandicapte persoon om volledig gebruik te maken van de woning. In deze gevallen zijn geen-huisdieren-beleid niet afdwingbaar wanneer de huurder een gehandicapte persoon met een servicedog is. Een gehandicapte persoon een appartement ontzeggen vanwege een servicedog kan leiden tot verschillende civiele boetes en een overtreding.
Toezicht en verzorging
- Verhuurders en hotelmanagers of -eigenaren zijn niet verantwoordelijk voor de verzorging of het toezicht op servicedogs. De trainer of gehandicapte eigenaar moet de hond te allen tijde onder controle hebben. In openbare accommodaties moet de hond goed aan de leiband zijn of een harnas dragen en worden bewaakt door de persoon die het dier gebruikt. Elke schade die het dier aan de eigendom toebrengt, is de verantwoordelijkheid van de eigenaar of trainer.
Vrijstellingen
- De wetgeving voor toegankelijkheid met servicedogs is niet van toepassing op eigenaren die een kamer verhuren in een eengezinswoning. Onder de Fair Housing Act, als de hond wordt bepaald als een definitieve dreiging voor de gezondheid of veiligheid van andere mensen in de woning, is de wet niet van toepassing, maar de dreiging moet wettelijk worden vastgesteld indien gebruikt als basis voor het ontzeggen van toegang aan een gehandicapte persoon. Voor openbare accommodaties zoals hotels, kan de hond worden verboden binnen te treden als de aanwezigheid van de hond een significante impact zou hebben op normale activiteiten.
