Huisdieren
Voor het internet, voor mobiele telefoons, redden duivenposten de dag. Deze bescheiden leden van de Columbidae-familie werden getraind om berichten te dragen geschreven op dun papier opgerold en in een minuscule buisje bevestigd aan één poot. Hoewel de populaire pers ze "duivenposten" noemt, is hun werkelijke naam homingduif of rotsduif.
Rotsduiven hebben een lange geschiedenis van dienst. Hiërogliefen uit Egypte suggereren dat de mens meer dan 5.000 jaar geleden duiven heeft gedomesticeerd. De geschiedenis van de rotsduif is zo lang met die van ons verweven dat wetenschappers moeite hebben om het oorspronkelijke leefgebied met zekerheid te beschrijven.
Wetenschappers geloven dat rotsduiven oorspronkelijk leefden in westelijk en zuidelijk Europa, Noord-Afrika en een deel van Zuid-Azië. Ze leefden in rotsachtige klifgebieden, wat hen hun naam gaf.
Het is makkelijker om te beschrijven waar rotsduiven vandaag de dag niet leven dan waar ze wel leven. Geïmporteerd in de Verenigde Staten in het begin van de 1600s, kunnen duiven vandaag de dag worden gevonden in landbouwgronden alsook in bijna elk stedelijk gebied ter wereld. Ze verzamelen zich in grote menigten op open stadspleinen wanneer vogelliefhebbers voedsel voor hen neerzetten.
In de natuur eten rotsduiven ongewervelden, maar ze geven de voorkeur aan noten, zaden en fruit. In stedelijke gebieden eten duiven echter bijna elk menselijk voedsel dat ze kunnen krijgen. Ze pikken voedsel van de grond en drinken door hun snavel als rietje te gebruiken.
Duivenposten die in het leger werden gebruikt, werden zorgvuldig getraind om hun taken efficiënt uit te voeren. Echter, zelfs zonder training zijn rotsduiven in staat om hun weg naar huis te vinden. In tests zijn getrainde rotsduiven geblinddoekt en ver van huis losgelaten. Wetenschappers geloven dat ze navigeren door de magnetische velden van de aarde te voelen. Geluid en geur zouden ook hun navigatie kunnen ondersteunen, evenals het gebruik van de positie van de zon.