Huisdieren
Huisdieren
Geiten en runderen behoren beide tot dezelfde familie van hoefdieren, Bovidae. Horens zijn een kenmerkend kenmerk van de meeste soorten in beide subfamilies. De onderliggende anatomie van geiten- en runderenhoorns is vergelijkbaar: Er is een beenkern die aan de schedel bevestigd is en bedekt met keratine.
Bij al het wilde rund (los gedefinieerd hier als de bizon, buffel en ossen, niet de "antilopen" in dezelfde subfamilie) en veel geiten, hebben zowel mannetjes als vrouwtjes horens. Seksuele dimorfie is significant: Dit betekent dat de horens van mannetjes over het algemeen groter en robuuster zijn dan die van vrouwtjes (zie Referentie 1).
Wilde runderen hebben doorgaans scherpe horens die omhoog krommen niet ver van de basis. De horens van mannelijke wilde geiten zijn vaak spectaculair, zacht boeiende sabels, zoals bij de steenbok.
De horens van mannelijke wilde geiten zijn doorgaans proportioneel groter dan die van wilde runderen. Die van de markhor kunnen 60 inch of meer zijn voor een dier van vijf voet lang (zie Referentie 2). Desalniettemin hebben sommige runderen relatief lange horens--twee voet, bijvoorbeeld, bij de banteng--en die in de bos familie kunnen massief zijn, vooral bij waterbuffels en gaur.
Steenbok, markhor en de wilde geit hebben sterk spiraalvormige of gesegmenteerde horens. De horens van wilde runderen zijn doorgaans glad (zie Referentie 3).
De meeste hoornige hoefdieren hebben één paar horens. Polycerate geiten--die genetisch gecodeerd zijn om twee of meer paren horens te laten groeien--worden af en toe gezien bij gedomesticeerde dieren. Dit kenmerk komt ook voor bij sommige gedomesticeerde schapenrassen en de vierhoornantilope. Geiten met zoveel als acht horens zijn geregistreerd (zie Bron 2).