Huisdieren
Huisdieren
Het verschil tussen graangevoede en vrij rondlopende koeien verwijst naar stieren en vaarzen die na speen in een meststal worden geplaatst versus kalven die op de weide blijven tot ze worden geslacht. Kalven worden in meststallen gedurende relatief korte perioden van vijf tot acht maanden beheerd. Meststalvee krijgt rantsoenen die in evenwicht zijn met hun voedingsbehoeften. Deze rantsoenen kunnen voeders omvatten zoals luzerne, sojaschroot, vitamines, mineralen, kuilmais of hooi naast graan, dus de term graangevoed is enigszins een verkeerde benaming.
Meststalvee krijgt een dagelijkse voorraad van de benodigde hoeveelheid en kwaliteit van voedingsstoffen om de gewenste gewichtstoename te produceren. Vrij rondlopende koeien worden geacht het grootste deel of al hun voedingsbehoeften te verkrijgen door grasweides te begrazen. Sommige producenten geven hun kalven proteïnesupplementen, zoals katoenzaadcake, gekraakte maïs en sojaschroot, tijdens de winter en droogtes. Anderen onderhouden een weidesysteem dat gedurende het hele jaar voldoende voeding biedt aan kalven.
De Universiteit van Nebraska beveelt ten minste 14 tot 18 vierkante meter per dier in de meststal aan, vooral wanneer kalven worden gestart op voer. De bezettingsgraad voor vrij rondlopende vee varieert van 0,4 tot 20 hectare per dier, afhankelijk van de geografische regio van de ranch en of de weide verbeterd of natuurlijk is.
Vrij rondlopende vee met gras als enige voerbron levert magerder vlees op met minder vetmarmering dan dat geproduceerd door meststalvee. Vetmarmering zijn vetcellen die tussen spiercellen in vlees worden afgezet. Susan Deckett van de Universiteit van Georgia rapporteerde dat vee dat verhoogde hoeveelheden oliezaden en plantaardige oliën kreeg, verhoogde vetmarmering had. Voorkeur voor mager versus gemarmerd vlees is afhankelijk van persoonlijke smaak. Vetmarmering heeft geen effect op malsheid, dus elk type rundvlees kan taai of makkelijk te kauwen zijn.
Daley en collega's presenteerden in 2010 een overzicht van vetzuurprofielen en antioxidantengehalte in grasgevoed en graangevoerd rundvlees in het 'Nutrition Journal'. De auteurs rapporteerden dat grasgevoerd rundvlees een meer wenselijk oplosbaar vetzuurgehalte heeft dan graangevoede dieren. Grasgevoerd rundvlees bevat ook meer vitamine A- en E-precursoren en kankerbestrijdende antioxidanten. Mager rundvlees, ongeacht hoe het wordt gevoed, kan uitwisselbaar worden gebruikt met vis of kip zonder vel om het cholesterolgehalte te verlagen.