Huisdieren
Fossiele resten van slangen worden zelden gevonden, omdat slangenskeletten breekbaar zijn en niet gemakkelijk verstenen. Echter, moderne biologen hebben geprobeerd een evolutionaire geschiedenis van slangen te reconstrueren op basis van het evolutionaire principe van natuurlijke selectie, dat dicteert dat meer wenselijke kenmerken uiteindelijk in een soort worden gekweekt over de tijd. De meeste paleontologen geloven dat reptielen zijn geëvolueerd uit een type prehistorische amfibie genaamd Labyrinthodonts. Deze groep evolueerde naar twee afzonderlijke groepen, amfibieën en reptielen.
Het evolutionaire kenmerk dat amfibieën van reptielen scheidt, was het vermogen van de laatsten om een geschelpt ei op het land te leggen, waardoor reptielen niet meer terug naar het water hoefden om zich voort te planten. De oudste bekende fossiel geïdentificeerd als een reptiel is Hylonomus, gevonden in versteende boomstronken in wat de moderne Canadese provincie Nova Scotia is. Hylonomus was een van een groep oude reptielen genaamd Cotylosaurs, die ook Anapsids, Synapsids en Diapsids omvatte. De laatste groep diversifieerde uiteindelijk naar de nu uitgestorven dinosaurussen, evenals moderne hagedissen en slangen.
Naarmate slangen en hagedissen uiteenliepen in verschillende evolutionaire paden, verloren slangen uiteindelijk de behoefte aan poten. Bepaalde slangensoorten behouden echter nog steeds bewijs van hun eerdere potige voorouders. Bijvoorbeeld, de Ball Python, inheems in westelijk en centraal Afrika, heeft "sporen," die lijken op kleine klauwachtige uitsteeksels aan weerszijden van zijn anaalopening. In feite zijn deze sporen in werkelijkheid resteerder achterpoten, een nu nutteloos restant van de eerdere evolutionaire gedaante van de slang.
Volgens een artikel uit 2007 in "National Geographic," kunnen de fossiele resten van een 95 miljoen jaar oude hagedis aanwijzingen bevatten over hoe slangen zijn geëvolueerd. De hagedis, genaamd Adriosaurus microbrachis (of "kleine-arm Adriosaurus") had een lang, aalachtig lichaam, met normaal grote achterpoten en veel kleinere voorpoten. Deze voorpoten waren resteerder, wat aangeeft dat deze reptiel een soort "missing link" kan zijn tussen reptielen en slangen. Onderzoekers die het fossiel bestudeerden, bepaalden dat de hagedis waarschijnlijk veel van zijn tijd in het water doorbracht.