Huisdieren
Huisdieren
De schildpad heeft sinds de vroegste beschavingen een geeerd plekje in cultuur en spiritualiteit. Oude volken merkten de methodieke tempo van het reptiel, zijn neiging tot een lang leven (schildpadden kunnen eeuwen oud worden) en de gewoonte om zijn huis op zijn rug te dragen. Van China tot Mesopotamië tot Amerika's werd de schildpad beschouwd als een heilig en magisch dier.
Bepaalde schildpadden kunnen werkelijk ontroerende levensduur bereiken, met exemplaren gemeten op twee of drie eeuwen. Dit, gecombineerd met het feit dat schildpadden huiven (en dus 'vernieuwen'), garandeerde hen een plaats als symbool voor immortaliteit. Omdat veel culturen gefascineerd waren door het concept van de dood te trotseeren (Gilgamesj in Mesopotamië, Shi Huangdi in China), kwam de schildpad te symboliseren dat zulke dingen mogelijk waren. Ze waren een levend avatar van eeuwigheid.
Het schildpaddeskild is meer dan een beschermende barrière; de ingewikkelde patronen bleven niet onopgemerkt bij vroege menselijke samenlevingen. In Polynesië beschouwden eilandenculturen de schildpatronen als een cijfer dat de route kaartte die geesten na de dood afleggen. In Chinese divinatie werden schildpadden schillen veel gebruikt en probeerden mystici verbanden te leggen tussen het schildpatroon en de sterrenbeelden. China merkte ook de vorm van schildpadden als bijzondere betekenis: hun schild boogt als de hemel, terwijl hun lichaam plat is als de aarde. Dit suggereerde dat het wezen een bewoner was van zowel de hemel als de aarde.
Vrouwelijke schildpadden produceren een groot aantal eieren. Dit had een voorspelbare invloed op de menselijke gedachte over schildpadden als symbool van universele vruchtbaarheid. Bovendien, hoewel schildpadden reptielen zijn en lucht moeten inademen, doorbrengen ze veel tijd in het water. Water is een van de oudste symbolen voor vruchtbaarheid, omdat water leven brengt tot het land en al het leven voedt. Het schildpad uit de oceaan komend om eieren in het zand te leggen, is een motief dat in culturen over de hele wereld voorkomt.
Door zijn langzame bewegingen zijn schildpadden als geduldige wezens gezien. Dit concept wordt gevierd in de volksverbeelding door Ezopus' oude verhaal van de Schildpad en de Haas. De schildpad is de held wiens eenzinnige vastberadenheid contrastert met de richtingloze, haastige en onbesonnere houding van de haas. Daarom werd de schildpad anthropomorf gezien als een wijze oude man, het tegenovergestelde van jeugdige dwaasheid en ongeduld.
In een wijd uiteenlopende reeks wereldwijde samenlevingen werden schildpadden vaak afgebeeld als de wereld zelf of de ondersteunende structuur eronder. In India werd dit idee van lang leven naar kosmische niveaus getild: religieuze afbeeldingen tonen de wereld gesteund door vier olifanten, die op hun beurt op het schild van een reusachtige schildpad staan. Dit loopt parallel met een scheppingsverhaal uit China, waarin de schildpad wordt getoond als een Atlas-achtig wezen dat de Scheppergod Pangu helpt de wereld op te richten. Verhalen van Amerikaanse oerbewoners vertellen ook van Amerika gevormd uit de modder op het schild van een gigantische zeeschildpad.