Huisdieren
Huisdieren
Schildpadden die strikt terrestrisch zijn – volledig op land levend – behoren tot de familie Testudinidae. Deze reptielen worden meestal schildpadden genoemd, hoewel de labels 'schildpad' en 'schildpad' in sommige gevallen door elkaar gebruikt worden. Aquatische schildpadden en landschildpadden zijn nauw verwant aan elkaar en behoren tot dezelfde orde Testudines.
Alle schildpadden hebben bepaalde gelijkeniskenmerken die ze onderscheiden van aquatische schildpadden. Schildpadden missen allemaal de gewebde voeten van aquatische schildpadden en hebben hoge, gekaapte schilden. Sommige landschildpadden hebben gescharniere plastrons – het onderschild – wat hen in staat stelt hun kop en ledematen in hun schild in te trekken. De ledematen van landschildpadden zijn bedekt in proportioneel grote schubben. Schildpadden kunnen verder onderscheiden worden door de aanwezigheid van vier teen op hun achterpoten.
Deze groep schildpadden bevat tussen de 40 en 50 verschillende soorten, variërend van de reusachtige Galapagos schildpad die gemakkelijk lengtes van 1,2 meter en gewichten van 318 kg kan bereiken, tot de minuscule Egyptische schildpad die zelden lengtes van 10 tot 13 cm overschrijdt. Hoewel ze misschien de beroemdste van de landschildpadden zijn, zijn reusenschildpadden onafhankelijk geëvolueerd in geïsoleerde populaties, en zijn niet de normale grootte voor alle schildpadden, volgens het J. Craig Venter Instituut.
Landschildpadden kunnen gevonden worden op de vastelanden van Amerika, Europa, Azië, Afrika en op de eilanden van de Galapagos, Madagaskar en het Aldabra atol. Deze schildpadden neigen ertoe warme gematigde of tropische regio's te prefereren. Meeste schildpadden zijn aangepast aan aride omstandigheden zoals woestijnen, maar sommige kunnen gedijen in meer vochtige gebieden, inclusief regenwouden.
De meeste van de werelds landschildpadden zijn generalisten en herbivoren, voedend zich op grassen, fruit, struiken, bloemen en vetplanten, inclusief cactussen en cactusvruchten. Sommige schildpadden zijn bekend om aas te zoeken. Alle schildpadden missen tanden, in plaats daarvan bezittend scherpe bekken die ze gebruiken om hun voedsel te scheuren.
Alle schildpaddensoorten leggen eieren, die normaal begraven worden onder een laag aarde, zand of plantmateriaal. Schildpadden leggen typisch ongeveer 10 tot 12 – of minder – eieren in een enkele kluts, hoewel veel meer dan één kluts per seizoen leggen, volgens het University of Michigan Museum of Zoology. De incubatieperiode voor schildpaddeieren varieert per soort van 20 dagen tot 9 maanden. Jonge landschildpadden worden niet verzorgd door het vrouwtje na uitkomen. Schildpadden zijn op deze leeftijd met name kwetsbaar voor predatie.