Huisdieren
Huisdieren
Bijterschildpaddenkweekelingen verlaten het nest met de grootte van pingpongballen en kunnen, als alles goed gaat, meer dan 70 jaar leven om tot indrukwekkende, 125 kilo zware aaseters te worden. Bijterschildpadden worden te vaak verkeerd begrepen en daarom gevreesd. Maar als je voorbij hun algenbedekte uiterlijk kunt kijken, ontdek je veel interessante aspecten van hun natuurlijke geschiedenis.
Bijterschildpadden behoren tot de schildpaddenfamilie Chelydridae, een van de oudste groepen levende schildpadden. Fossielen van 90 miljoen jaar oud uit deze groep zijn in Noord-Amerika gevonden. Bijterschildpadden zijn het meest verwant aan zeeschildpadden (Carettochelyidae en Dermatemydidae), modder- en muskusschildpadden (Kinosternidae) en zachte schildpadden (Trionychidae).
Bijterschildpadden van de familie Chelydridae bestaan uit vier soorten, allemaal beperkt tot het Westelijk Halfronde. Twee soorten komen voor in de Verenigde Staten. De gewone bijterschildpad (Chelydra serpentina) is de meest voorkomende van de twee, terwijl de alligatorbijterschildpad (Macrochelys temminckii) zelden het afzonderlijkheid van zijn rivierhuis verlaat en zelden wordt gezien.
Van de vier soorten bijterschildpadden komen er twee voor in de neo-tropen en twee in de Verenigde Staten. De gewone bijterschildpad kan worden gevonden in bijna alle modderbodem, langzaam stromende leefgebieden ten oosten van de Rocky Mountains. De alligatorbijterschildpad is beperkt tot rivieren en grotere stromen die uitmonden in de Golf van Mexico – van oostelijk Texas noordwaarts naar Kansas en westelijk Illinois zuidoostwaarts naar Georgia en westelijk Florida.
Bijterschildpadden zijn allemaal soorten met een grote kop, krachtige kaken, grote lichamen en goed ontwikkelde schilden. De punt van de bovenkaak is naar beneden gekromd. Het ruwe bovenste schild (carapax) is gekield en de achterste rand is gekarteld. Het uitgebreide carapax is verbonden met een kruisvormig, gereduceerd en niet-opklapbaar onderste schild (plastron) door een smalle brug aan elke kant. Het carapax van beide soorten kan bij oudere individuen glad gesleten worden en is vaak bedekt met modder of algen, wat de kenmerken van het schild verbergt.
De grootte van een bijterschildpad wordt grotendeels bepaald door omgevingsfactoren. Schildpadden worden het grootst waar het weer het warmst is en voedsel het meest beschikbaar is. Gewone bijterschildpadden groeien doorgaans tussen de 20 en 36 centimeter in rechte carapaxlengte en wegen tussen de 4,5 en 16 kilo. De grootste ooit gerapporteerde gewone bijterschildpad meet 49 centimeter. Ze staan erom bekend tot 50 jaar oud te worden, maar waarschijnlijk overschrijden ze dit. Alligatorbijterschildpadden bereiken doorgaans 40 tot 69 centimeter en wegen 14 tot 77 kilo. Het grootste gerapporteerde exemplaar meet 80 centimeter in carapaxlengte. Alligatorbijterschildpadden staan erom bekend in gevangenschap 70 jaar en vijf maanden te hebben geleefd. Mannetjes bijterschildpadden worden groter dan vrouwtjes.
Het DNA van een schildpad is de belangrijkste bepalende factor voor zijn lichaamsstructuur. De omgevingskenmerken van het nest waarin de jonge schildpad zich ontwikkelt, spelen echter de doorslaggevende rol bij het bepalen van het geslacht en de grootte bij het uitkomen. Tijdens de ontwikkeling van een jonge schildpad in het ei wordt een kritiek punt bereikt waarop het geslacht wordt bepaald door de nesttemperatuur. Daarnaast leveren de eieren die zich aan de periferie van het nest bevinden de grootste kweekelingen, vanwege de grotere beschikbaarheid van vocht in vergelijking met die eieren in het midden van het nest.
Wanneer je een gewone bijterschildpad uit zijn waterige thuis haalt, zul je je snel herinneren hoe hij zijn naam heeft gekregen. Bijterschildpadden zullen herhaaldelijk slaan en lungeren in een poging te bijten. Bijten van bijterschildpadden zijn pijnlijk, en grote schildpadden zijn in staat om aanzienlijke schade toe te brengen. Er moet voorzichtigheid worden betracht om een veilige afstand te houden tussen de bek van de schildpad en je lichaam.