Huisdieren
Huisdieren
De Chiricahua luipaardkikker lijkt op het type kikker dat u op uw terras zou zien springen of in een van uw bloembakken zou verbergen. De kans is klein dat u er een daar zult vinden. De kikker is een bedreigde soort vanwege onbeheerde milieufactoren, ziekten en roofdieren in het wild. Een van zijn unieke eigenschappen is een roepgeluid dat het alleen kwakt terwijl het onder water is.
De Chiricahua luipaardkikker of “lithobates chiricahuensis” is een stevig, vuistgroot amfibie. De lengte is ongeveer 11 centimeter. Het wordt onderscheiden door zijn snurkende kwak, een zout-en-peperpatroon op de achterkant van zijn dijen, en ruwe huid op zijn rug en zijkanten. De kikker heeft achterste of “dorsolaterale” plooien op zijn achterpoten. De Chiricahua is een mengeling van bruin en olijfgroen met donkerbruine vlekken over zijn lichaam. De ogen van de Chiricahua staan hoog op zijn kop.
Veel jaar gedijen de kikker in wetlands langs de Gila River en in de centrale en zuidelijke bergen en valleien van Arizona. In het begin van de jaren 1990 begon de populatie van de Chiricahua luipaardkikker echter dramatisch te dalen. Per 2011 kon het nog steeds worden gevonden in beken en stroompjes waar roofdieren schaars waren. Het kon ook worden gevonden in veebakken en andere door mensen gemaakte wateren. De Chiricahua luipaardkikker plant zich voort in diepe poelen en rustig water. Wanneer roofdieren overvloedig zijn, neemt de voortplanting af.
De kikker voedt zich met insecten, zoetwatergarnalen, verschillende ongewervelden en kleine gewervelden. Ze zullen zelfs juvenielen van hun eigen soort consumeren. Chiricahua kikkervisjes in het wild eten groene algen, bacteriën, fytoplankton en eendenkroos. In gevangenschap worden Chiricahua kikkervisjes gevoed met spinazie, komkommerplakjes, konijnenkorrels en romaine sla.
De Chiricahua luipaardkikker bewoonde ooit meer dan 400 rivieren, beken en meren in het zuidwesten van de Verenigde Staten. In juni 1998 was het aantal locaties geslonken tot slechts 80. In 2002 categoriseerde de Endangered Species Act de Chiricahua luipaardkikker als “bedreigd.” In Arizona is het wettelijk verboden om deze soort te lastigvallen, te jagen, te achtervolgen, te verwonden, te verwonden, te vangen, te vangen of te beschieten. Roofdieren zoals stierkikkers, vissen en kreeften zijn een van de directe oorzaken van de achteruitgang van de populatie van de Chiricahua luipaardkikker. Bestrijdingsmiddelen, schimmelinfecties en verhoogde ultraviolette straling hebben ook hun tol geëist van het aantal kikkers in het wild.