Huisdieren
Huisdieren
Een wezen van de diepzee, vampierpijlinktvissen (Vampyroteuthis infernalis) doorbrengen hun volledige levenscyclus in tropische en getemperate delen van de oceaan waar weinig licht bestaat. Deze kleine pijlinktvis krijgt zijn naam van zijn straalzwarte huid, rode ogen en webben tussen zijn armen, wat hem doet lijken op een vampier.
Vampierpijlinktvissen hebben acht armen en twee filamenten die verder reiken dan de lengte van hun lichaam. De pijlinktvis gebruikt de filamenten als sensoren, ze in zakken binnenin zijn lichaam in te trekken wanneer niet in gebruik. De pijlinktvis heeft ook twee vinnen op zijn mantel. De pijlinktvis bereikt tot 28 cm (11 inch) in lengte met vrouwtjes groter dan mannetjes. Het meest interessante kenmerk is zijn grote oog, een van de grootste proportioneel van enig dier ter wereld, volgens het Museum van Zoologie van de Universiteit van Michigan. Al deze kenmerken helpen de pijlinktvis voedsel te vinden en te overleven doorheen zijn levenscyclus.
Volwassen vampierpijlinktvissen leven op diepten tussen 1.280 en 2.500 meter (4.200-8.200 voet) waar minimale zuurstof bestaat. Op die diepte bereiken temperaturen 2 tot 6°C (35-43°F). De vleesetende vampierpijlinktvis gebruikt zijn twee sensorische filamenten om zachtjes te voelen naar prooi, inclusief garnaaltjes en andere kleine mariene organismen. Zodra het prooi lokaliseert, zwemt de pijlinktvis om het wezen heen in een poging het te vangen. De pijlinktvis steunt op zijn vermogen om langzaam te dalen terwijl hij zijn balans behoudt om prooi te zoeken en te vangen. Maar volwassen pijlinktvissen bewegen snel wanneer ze moeten, zoals wanneer ze zich bedreigd voelen. Soms gebruikt de pijlinktvis een verdedigingshouding, genaamd "ananas-houding" (pineapple posturing), waar hij zijn armen en webben over zijn kop en mantel spreidt, zich eigenlijk omgekeerd keert. Door deze gebieden te beschermen, maakt de pijlinktvis het veel moeilijker voor roofdieren om hem te kwetsen. De pijlinktvis steunt ook op lichamelijke organen aan de puntjes van zijn armen en aan de basis van zijn vinnen om roofdieren te verwarren.
Vampierpijlinktvissen paren door te vertrouwen op het mannetje om spermatophores over te dragen aan het vrouwtje door hun funnels. Na paring lost het vrouwtjes vampierpijlinktvis de bevruchte eieren in het water waar ze in kleine masses drijven.
Elke onrijpe vampierpijlinktvis steunt op de dotter in zijn kleine, ondoorzichtige ei om zich te voeden en te laten groeien. Rijpe eieren bereiken minder dan 6 mm (een kwart inch) in lengte. Zodra de juvenile uit de eieren kruipt, beginnen ze direct zelfstandig te leven en te zoeken naar voedsel.
De jonge uitkomelingen drieten met het water na het verlaten van het ei. Ze lijken op de volwassenen behalve het gebrek aan webben tussen hun armen. Hun ogen zien er ook veel kleiner uit. Zodra de vampierpijlinktvis ongeveer 20-25 cm (8-10 inch) in lengte bereikt, begint hij een tweede set vinnen te groeien. Zodra het nieuwe paar vinnen volle grootte bereikt, worden de oudere vinnen weer in het lichaam van de pijlinktvis geabsorbeerd. De nieuwe vinnen helpen de jonge pijlinktvis om te veranderen van straalvoortstuwing naar vin-dreven voortstuwing.
De vampierpijlinktvis is een unieke diepzeebewoner met fascinerende aanpassingen voor overleving in extreme omstandigheden.