Huisdieren
Huisdieren
Brillenkaimanen zijn niet de grootste krokodillen, maar misschien wel de fittste. De 1,2 tot 2,4 meter lange soort komt voor in stilstaand of langzaam stromend water in Zuid- en Centraal-Amerika. In 2009 waren er meer dan 1 miljoen brillenkaimanen in het wild, dus ze staan op "laag risico" op de behoudsstatuslijst.
De naam combineert uiterlijk en Latijnse naam. "Bril" verwijst naar de kleine bottenrug nabij de ogen die op een bril lijkt. "Kaiman" is het eerste deel van de Latijnse naam Caiman crocodilus. Ze worden ook Caiman blanco, Tinga en Largarto genoemd.
Brillenkaimanen bloeien in moerassen, zwampen en stilstaand water. Ze zijn aangepast aan zowel zoet als zout water. Ze produceren lichaamswarmte door in de zon op het water te drijven. Als ze te warm worden, duiken ze in de diepte om af te koelen. Als watercondities niet goed zijn, graven ze zich in modderige oevers. De levensduur is moeilijk te bepalen, maar Crocodilian stelt dat de gemiddelde kaiman 30 tot 70 jaar wordt.
Hoewel brillenkaimanen doorgaans kleine hagedissen, watervogels en amfibieën eten, is het niet ongewoon dat ze een volwassen varken of andere middelgrote wilde dieren opeten. Ze jagen meestal 's nachts en gebruiken hun staartkracht om snel door het water te darten. In tijden van droogte houden ze vaak het eten helemaal op tot het regenseizoen terugkeert. Bij voedseltekort kunnen ze tot cannibalisme grijpen.
De dof olijfgroene kleur is niet bijzonder. De huid is niet geschikt voor leerproductie, dus jagers zijn niet geïnteresseerd. In bepaalde omstandigheden kan de kaiman echter zijn kleur veranderen door zwart pigment in melanoforen te verschuiven. Dit proces, metachrosis genoemd, herverdeelt de kleur en creëert effectieve camouflage. Volgens de Colorado Herpetological Society doet de krokodil dit als reactie op koude weersomstandigheden.