Huisdieren
Huisdieren
Het wandelende blad is een insect. Zowel het wandelende blad als wandelstokken behoren tot de orde Phasmatodea, hoewel ze oorspronkelijk gegroepeerd waren met sprinkhanen en krekels in de orde Orthoptera. Het wandelende blad behoort tot de familie Phylliidae, terwijl wandelstokken in de familie Phasmatidae vallen. Deze insecten imiteren bladeren, gras en takjes, en voeden zich van planten. Vaak Phasmiden genoemd, bestaan ze al meer dan 40 miljoen jaar.
Zowel wandelende blad- als wandelstok-insecten zijn beroemd om hun camouflage, crypsis genoemd, wat uitsteeksels op het exoskelet kan omvatten. Wandelende bladinsecten zijn doorgaans plat en breed, terwijl wandelstokken dun en lang zijn, en hun dunne poten kunnen zich bijna plat tegen hun lichaam vouwen. Ze kunnen ook zwaaien wanneer ze lopen, alsof ze in de wind waaien. Er zijn ongeveer 30 soorten bladinsecten. Sommige vrouwtjes hebben vleugels die de aderen van een blad nabootsen, hoewel sommige soorten vleugelloos zijn. Vrouwtjes kunnen niet vliegen, zelfs als ze vleugels hebben.
Hoewel ze doorgaans tot 12 maanden kunnen leven, leven wandelende bladen in gevangenschap soms langer. Afhankelijk van de soort varieert de levenscyclus van enkele maanden tot meerdere jaren. Eieren kunnen lang duren om uit te komen, mogelijk wel zes maanden tot een jaar of langer.
Wandelende blad- en wandelstok-insecten worden vaak als huisdieren gehouden. Bladinsecten zijn ongeveer 5,8 cm lang, hoewel sommige langer zijn; wandelstokken kunnen veel groter zijn. Je kunt een visaquarium of iets dergelijks gebruiken, maar kooien van netwerk zijn beter want condensatie kan opbouwen in vaste bakken en je bladinsect verdrinken. Bij het voeren van bladeren, zorg dat ze niet met bestrijdingsmiddelen besproeid zijn; was ze en gebruik verse bladeren, besproei ze zodat ze kunnen drinken. Als je ze moet aanraken, wees voorzichtig, want ze kunnen ledematen verliezen en die groeien alleen terug als ze nog niet uitgehuild hebben.
Zowel wandelende bladinsecten als wandelstokken leggen eieren die op zaden lijken; ze worden over een periode verspreid in plaats van in clusters. Vrouwtjes kunnen ongeveer 40 eieren leggen, niet allemaal tegelijk. Bij uitkomst lijken de nymfen op kleine volwassenen en zijn roodachtig gekleurd tot ze beginnen planten te eten en groen worden, waarna ze verschillende malen huilen. Als ze vleugels hebben, verschijnen die in hun laatste huil. Het hele proces heet onvolledige metamorfose. Bij sommige soorten kunnen vrouwtjes zich voortplanten met onbevruchte eieren, wat vrouwtjes oplevert; dit heet parthenogenetische voortplanting.