Huisdieren
Veranderende omgevingen hebben geleid tot dat veel vroeger rijkbare amfibieën en reptielen krimpende populaties zien. Veel van de bedreigde reptielen en amfibieën zijn nu beschermd, zodat ze niet gevangen of gedood mogen worden. De bescherming van deze reptielen en amfibieën zou helpen de balans in hun natuurlijke habitats te herstellen.
De Californische roodpootkikker is inheems in de westelijke Verenigde Staten en is een van de grootste kikkers, met een lengte van 3,8 tot 12,7 cm. Deze kikker heeft poten die meestal rood zijn, terwijl de rug van de kikker meestal zwarte vlekken heeft. De kikkers worden gevonden in gebieden die zowel dichte vegetatie als stil of langzaam stromend water hebben. De Californische roodpootkikker is bedreigd door mijnbouw, recreatie, het planten van niet-inheemse planten, verslechterde waterkwaliteit en nieuwe roofdieren, die allemaal een direct resultaat zijn van menselijke activiteiten. De inval in het habitat van de kikker heeft geleid tot dalende aantallen van deze kikkers.
De Maagdeneiland Boa is een boomboa die zich presenteert met een lichtbruine rug en bedekt is met donkerdere bruine vlekken. De onderkant van de slang is roomkleurig en heeft grijze of bruine stippen. De Maagdeneiland boa groeit 90 tot 120 cm in lengte en is niet giftig. De soort is inheems op de Maagdeneilanden en kan ook op de eilanden ten oosten van Puerto Rico gevonden worden. De krimpende populatie van de Maagdeneiland boa is te wijten aan katten, mangoesten en ratten die door mensen geïntroduceerd zijn, wat het hele ecosysteem uit balans bracht. Het kappen van land voor bouw is ook te blamen voor het steeds dalende aantal Maagdeneiland boas.
De Alabama Roodbuikschildpad is inheems in Alabama, zoals de naam aangeeft. De schildpadden zijn ongeveer 30 cm lang wanneer volwassen en hebben groene of donkerbruine schilden met rode markeringen aan weerszijden. De buik van het schild is meestal bleekgeel of rood, met de kleuren levendiger wanneer de schildpadden jong zijn. De Alabama Roodbuikschildpad is bedreigd door vangpraktijken, gevangen raken in visnetten en krabbenfallen, en onvermogen om geschikte broedgebieden te vinden door aanpassingen van het land door mensen. Volwassen schildpadden worden gejaagd als voedsel door mensen en alligators en de schildpaddeieren worden vaak gejaagd door grote vogels.
De Chinese alligator komt doorheen China voor en is een van de kleinste leden van de krokodilfamilie. De Chinese alligator heeft een strotfysiek gekenmerkt door grote, harde schubben op de rug en zachtere en kleinere schubben aan de zijkanten. De soort kan in kleur variëren van donkergroen, grijjs, of zwart. Deze soort wordt onderscheiden van anderen door een opwaartse en afgetapte snuit. De Chinese alligator is bedreigd in groot deel door habitatvernietiging. De moerasgebieden doorheen China zijn verwijderd of gewijzigd om plaats te maken voor bouw of aangepast om te kunnen planten. Het resultaat is dat de alligators vaak zonder huis achterblijven of gedood worden door boeren die ze niet op hun land willen. Men denkt dat er nog maar 130 tot 150 individuen van deze soort over zijn.
De Culebra Eiland Reuzenanolis is bruin of grijjs van kleur met twee lijnen die aan weerszijden van het lichaam verlopen en wit van kleur zijn. De staart is bruinig-geel en de totale lichaamslengte is meestal 16 cm. De reuzenanolis leeft in bomen en wordt gevonden op Culebra Eiland in Puerto Rico. Habitatvernietiging is waarom de Culebra Eiland Reuzenanolis als bedreigd wordt beschouwd. De soort is sinds de jaren '30 gelist als bedreigd, maar is sinds de jaren '30 niet daadwerkelijk in het wild waargenomen. Vervuiling van planten en vruchten waar anolissen op voeden kan stress aan deze soort toegevoegd hebben, wat resulteert in zeer lage aantallen, met de enige bekende exemplaren in gevangenschap in het Museum of Zoology van de Universiteit van Michigan en Harvard University.