Huisdieren
Huisdieren
De Labrador Retriever is een populair hondenras dat bekend staat om zijn energieke en drukke temperament. Helaas zijn ze berucht gevoelig voor omgevingsallergenen en lijden ze aan auto-immuunstoornissen die lokale reacties vaker voorkomen. Allergenen die Labradors kunnen treffen, zijn vlooien, stuifmeel en mijten. Roet is een huidaandoening die wordt veroorzaakt door microscopische mijten die zich in de huid van honden graven. Er zijn twee typen roet: sarcoptisch en demodectisch roet. Demodectisch roet komt vaak voor bij Labradors omdat hun defecte immuunsystemen hen aanleg kunnen geven voor deze aandoening.
Demodectisch roet is een huidaandoening waarbij demodex canis mijten diep in de huid van de hond graven en in het haarzakje leven. Deze mijten kunnen op bijna elke hond worden gevonden op een gegeven moment. De immuunsystemen van de meeste honden kunnen deze mijten verdragen. Volgens Animal Forum hebben sommige rassen honden, zoals Labradors, problemen met hun auto-immuunsysteem. Dit maakt hen onmogelijk om de aanwezigheid van mijten op de huid te accepteren en veroorzaakt een reactie.
Het eerste symptoom van demodectisch roet is doorgaans haaruitval. Dit komt omdat de mijten in het haarzakje leven. Symptomen beginnen meestal rond de ogen en spreiden zich uit naar het hoofd en het lichaam. Er zullen laesies op de huid ontstaan. Hoewel de laesies meestal niet jeukend zijn, kunnen ze geïnfecteerd raken. Ze worden rood en geïnflameerd. Dit is waarom deze aandoening vaak wordt aangeduid als "rood roet." Ze kunnen pus en bloed afscheiden.
Labradors worden gediagnosticeerd met demodectisch roet door een huidschraping of biopt te nemen. Zodra gediagnosticeerd, wordt een zalf eenmaal per dag gedurende 10 tot 14 dagen direct op het aangetaste gebied aangebracht. Deze zalf is een een procent rotenone zalf of een vijf procent benzoylperoxide gel. Labradors worden gebaad met een speciale shampoo om de mijten uit de follikels te spoelen. De hond wordt vervolgens eenmaal per twee weken gedoopt met een medicijn genaamd amitraz. Bij ernstige gevallen kan het vier tot 14 baden duren voordat de huid is genezen. Als de laesies geïnfecteerd zijn, worden antibiotica voorgeschreven.
Hoewel behandeling de mijten kan verwijderen, corrigeert het niet het onderliggende genetische probleem bij Labradors dat hen vatbaar maakt voor de mijten. Terugkeer is veelvoorkomend.
Omdat er een onderliggend genetisch probleem is bij sommige Labradors dat hen vatbaar maakt voor roet, kunnen nestgenoten ook vatbaar zijn voor roet. Ze moeten nauwlettend worden gecontroleerd op vroege tekenen van roet, zoals haaruitval. Als uw Labrador op enig moment roet ontwikkelt, mag hij niet worden gefokt omdat hij dit onderliggende genetische probleem kan doorgeven.