De angstaanjagend uitziende bijtende schildpad is de grootste zoetwaterschildpad in de Verenigde Staten. Ze komen voor in het grootste deel van het land. Bijters zijn formidabele roofdieren met snelle beten die gemakkelijk een vinger kunnen amputeren. Daarom worden ze niet aanbevolen als huisdier. In Californië, een staat waar ze niet inheems zijn, is het bijvoorbeeld illegaal om een bijtende schildpad te bezitten.
Uiterlijk
- De gewone volwassen bijtende schildpad kan een lengte van 36 centimeter bereiken en tot 18 kilogram wegen. Zijn neef, de alligatorsnaptand, kan zo groot worden als 64 kilogram. Ze hebben een bijna prehistorisch uiterlijk met een ruwe schild gekenmerkt door scharpe zaakjes aan de achterkant. Het buikgedeelte van het schild is plat en relatief klein en biedt de schildpad weinig bescherming. Hij heeft een groot, sinister ogende kop en een vlezige staart. De poten zijn breed en gevlekt. In tegenstelling tot doosschildpadden kan de bijter zijn kop en staart niet volledig in zijn schild terugtrekken.
Leefgebied/Verspreiding
- Het verspreidingsgebied van bijtende schildpadden is uitgestrekt. Ze kunnen worden gevonden in de hele Verenigde Staten ten oosten van de Rocky Mountains. Ze zijn ook inheems in Mexico, Midden-Amerika en Zuid-Amerika, tot in Ecuador. Ze leven in langzaam stromende rivieren, beken, vijvers en moerassen. Ze geven de voorkeur aan modderige bodems waar ze prooi kunnen besluipen. In tegenstelling tot andere schildpadden zijn bijters zeer waterbewust en maken ze niet veel landreizen of zonnebaden. Ze geven de voorkeur om dicht bij de bodem van vijvers en rivieren te blijven waar ze in de modder zullen overwinteren.
Dieet
- Bijtende schildpadden geven de voorkeur om ingesloten te blijven in modderige bodems en gebruiken de locatie om vissen te besluipen, die het grootste deel van hun dieet uitmaken. Ze eten ook jonge watervogels, die ze van onder het wateroppervlak besluipen; echter, ze zullen af en toe prooi van oever af pakken. Ze zijn ook bekend om kleine reptielen en zoogdieren aan te vallen. Bijters zijn omnivoren. Naast vissen, kikkers, slakken en insecten eten ze ook plantaardig materiaal, wat ongeveer 40 tot 50 procent van hun dieet uitmaakt.
Reproductie
- Bijtende schildpadden bereiken geslachtsrijpheid wanneer ze ongeveer 20 centimeter lang zijn, maar dit kan per regio in de VS variëren. Het paarseizoen kan in sommige gebieden van mei tot november duren. Als reptielen planten bijters zich voort door eieren te leggen. Zodra het mannetje het vrouwtje bevrucht heeft, graaft ze een gat in zandige grond. Leggrootte varieert van 20 tot 40 eieren, maar grotere schildpadden kunnen tot wel 80 eieren leggen. Afhankelijk van het weer kan de broedtijd negen tot 18 weken duren. Omdat vrouwtjes sperma kunnen opslaan, kunnen ze elk seizoen eieren leggen zonder te paren. De levensverwachting van een bijtende schildpad wordt geschat op ongeveer 30 jaar.
Andere exotische huisdieren
