Huisdieren
Huisdieren
Er zijn verschillende theorieën over wanneer het eerste hoefijzer werd gebruikt. Het is echter veilig om te zeggen dat mensen al vanaf 500 na Christus of eerder ijzeren of andere materiaal schoenen aan de onderkant van de hoeven van hun paarden spijkerden. Vroege hoefijzers werden gemaakt van leer, metaal en zelfs brons voordat ijzeren hoefijzers werden geïntroduceerd en massaal geproduceerd in de 13e eeuw. Hier is een kort overzicht van de geschiedenis van het hoefijzeren, inclusief hoefijzerpatenten, folklore en enkele misvattingen en problemen met de praktijk van het hoefijzeren.
In de eerste eeuw gebruikten de Romeinen dingen die "hipposandals" werden genoemd, die schoenen van leer en metaal waren. Europese ruiters begonnen tijdens 500 en 600 na Christus met genagelde metalen schoenen voor hun paarden, en tegen 1000 na Christus werd het spijkeren van bronzen schoenen aan de hoeven van paarden wijdverbreid in heel Europa. Tijdens 1200 na Christus en 1300 na Christus werden ijzeren hoefijzers geproduceerd, waardoor hoefijzeren beschikbaar kwam voor steeds meer mensen.
De 19e eeuw bracht de eerste Verenigde Staten hoefijzerpatenten in de geschiedenis. Het eerste hoefijzerpatent ooit in de Verenigde Staten werd in 1835 toegekend aan Henry Burden uit New York. Burden patenteerde een paardenmachine die maximaal 60 hoefijzers per uur kon produceren. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog van de jaren 1850 gaf het gebruik van een hoefijzerproductiemachine door de Noordelijke soldaten hen een sterk voordeel boven de Zuidelijke legers. Niet lang daarna werd het eerste samengestelde hoefijzer ooit gepatenteerd in 1861 door J.B. Kendall uit Boston, Massachusetts.
Hoefijzers worden al lang geassocieerd met geluk, en er zijn veel verhalen en mythen die dit verklaren. Een dergelijk verhaal, het verhaal van Sint Dunstan en de Duivel, vertelt het verhaal van Dunstan, die aartsbisschop van Canterbury was in 959 na Christus. Het verhaal gaat dat Dunstan ooit een hoefijzer aan de hoef van de Duivel spijkerde, wat de Duivel veel pijn bezorgde. Dunstan stemde ermee in het hoefijzer te verwijderen en de pijn van de Duivel te stoppen, pas nadat de Duivel beloofde nooit een plaats binnen te gaan waar een hoefijzer buiten de deur hangt.
Sommige mensen theoriseren dat hoefijzeren bestond lang voor de Middeleeuwen, en het is gemakkelijk voor te stellen dat hoefijzeren uit noodzaak bestond zolang mensen paarden als werkdieren hebben gebruikt, vooral om rijders te dragen. Maar onderzoeken van vele belangrijke historische graven hebben geen bewijs van hoefijzeren opgeleverd. Er is echter wel veel bewijs dat suggereert dat hoefijzers in gebruik waren rond 480 na Christus.
Het algehele proces van het domesticeren van het paard heeft bijgedragen aan paarden met zwakke voeten en een grotere behoefte aan schoenen. Het is niet ongebruikelijk dat paarden in het wild ongeveer 80 km per dag reizen, wat de hoeven van het dier natuurlijk versterkt. Gedomesticeerde paarden reizen meestal veel minder per dag, waardoor hun hoeven zachter en gevoeliger voor verwondingen worden.