Huisdieren
Huisdieren
Schapen en runderen zijn twee typen vee die voor gelijkaardige doeleindes gehouden kunnen worden. Net als er melkkoeien en vleesrunderen zijn, zijn er ook melkschapen, vleesschapen en wolschapen. Ondanks dergelijke gelijkenissen, zijn er redelijke grote verschillen, zoals grootte en dieet. Al deze verschillen maken schapen en runderen ideaal om samen te houden, want ze kunnen gemakkelijk weidegrond delen.
Hoewel runderen en schapen beide grazen, grazen ze verschillende dingen. Schapen grazen op gras, onkruid, bomen, struiken en kruidachtige planten. Runderen eten voornamelijk gras, vlinderbloemigen en granen. Schapen kunnen met zeer weinig supplementen uitkomen tijdens weidegang, maar runderen krijgen doorgaans wel voersupplementen in de vorm van gedroogd hooi en granen. Omdat ze niet hetzelfde eten, kunnen ze gelukkig samen op een weide leven.
Een koe is een groot dier, en de stieren zijn agressief en beschermend, wat helpt koeien te beschermen tegen roofdieren zoals honden, coyotes, pumas en de zeldzame wolf. Wanneer koeien door roofdieren gedood worden, zijn ze meestal erg jong of erg zwak. Schapen daarentegen zijn veel kleiner en veel kwetsbaarder voor roofdieren. Ze tegenkomen een vijand die koeien doorgaans niet hebben: adelaars. Lammers, met name, zijn vatbaar om weggehaald en opgegeten te worden door adelaars; en zelfs een groot schaap kan door een enkele wilde hond, coyote of bobcat neergehaald worden.
Over het algemeen is een ruimte die één koe en haar kalf kan voeden, voldoende voor vijf tot zeven ooien (vrouwelijke schapen) en hun lammers. Ook, hoewel een koe één kalf per worp krijgt, hebben schapen vaak meerlinge. Gecombineerd met een drachtijd die bijna half zo lang is als die van een koe (rond 147 dagen voor schapen vergeleken met ongeveer 280 voor koeien), kunnen schapen in een kleinere ruimte makkelijk meer opbrengst leveren dan koeien.
Zowel schapen als runderen kunnen een weide overbegrazen, maar dat gebeurt alleen als ze te lang op een weide gelaten worden. Beide rassen moeten geroteerd worden door verschillende weides om overbegrazing te voorkomen. Overbegrazing is vaak het resultaat van de veronderstelling dat een dier planten eet die het niet eet, of het terugplaatsen van dieren op een weide die geen kans heeft gehad om volledig te herstellen, en is niet soort-specifiek.